Archiwum kategorii: Karpiowanie

Nie miałem całego dnia. Miałem tylko trzy godziny i właśnie dlatego nie mogłem ich zmarnować.

Nadszedł czternasty września i nadarzyła się okazja, by ponownie pojawić się nad wodą. Wziąłem więcej wolnych godzin, niż potrzebowałem na załatwienie spraw, i zostały mi około trzy niewykorzystane godziny przed planowanym powrotem do domu w okolicach szesnastej. Mam taki zwyczaj, że stale wożę sprzęt w aucie, na wypadek gdyby pojawiła się okazja do spontanicznego wypadu nad wodę. Jak łatwo się domyślić, tym razem taka okazja przyszła sama.

To nie były tylko ryby. To był wentyl, bez którego cały stres wróciłby ze mną do domu.

Wrzesień nieustannie parł do przodu. Po wspaniale spędzonej rodzinnej niedzieli nad wodą nadarzyła się dla mnie kolejna okazja do pobytu nad wodą, i to w godzinach, które w tym roku bardzo słabo eksploatowałem wędkarsko.

Wróciłem więc z pracy i dowiedziałem się, że moje stado wyjeżdża na urodziny do dziadka Jurka, z którym ja nie utrzymuję żadnych kontaktów. Korzystając z okazji, po błyskawicznie zjedzonym obiedzie mogłem połowić kilka godzin w popołudniowych godzinach.

Ten weekend nie dał mi wielkich ryb. Dał mi coś lepszego, znowu poczułem, że żyję.

Wrzesień to miesiąc, który rokrocznie przynosi mi największe sukcesy wędkarskie i niezmiennie kojarzy mi się z rybami. Zawsze starałem się, by ten jakże ważny dla wędkarzy miesiąc obfitował w wyprawy umożliwiające złowienie życiowych okazów. Wyobraźcie sobie więc, jak bardzo cierpiała moja wędkarska dusza, gdy kalendarz wskazywał koniec pierwszej dekady września, a ja nie miałem możliwości choćby pięciominutowego pobytu nad wodą. Serce bolało, ale nie miałem innego honorowego wyjścia z sytuacji, jak po prostu rzetelnie pracować.