Wrzesień pachniał rybami, a jego dni mijały mi tak błyskawicznie. W służbie wiele się działo, przygotowania do ćwiczeń i same ćwiczenia, a i życie pozasłużbowe obfitowało w wydarzenia towarzyskie i rodzinne. Wszystkie wolne chwile poświęciłem na wspomniane wcześniej wesele, tradycyjnie już przetańczone bez dopingu w postaci napojów alkoholowych, urodziny szanownej mamy oraz teścia.
Czytaj dalej….
Niedziela 6 września była leniwa, powoli rozchylałem powieki i nie miałem w ogóle ochoty opuszczać ciepłego łóżka i gorącego ciała małżonki. Powolutku jednak wracała mi świadomość i jedna myśl kiełkowała w głowie. Ryby, miałem skoro świt jechać na ryby! Rzut oka na zegarek – 9 godzina. Kur….. pomyślałem, jak to, przecież dwa budziki były ustawione na 4:30 rano.
Czytaj dalej….
Są takie hole, których nie zapomina się do końca życia – ryba, która zamieniła spokojny majowy wieczór w prawdziwe wędkarskie piekło.
Długo wyczekiwany piątek, lekka karuzela pogodowa i walka z poobiednią sennością. Zwycięża chęć pojawienia się nad wodą. Pakowanie nie kosztowało wiele wysiłku, wystarczyło uzupełnić pellet w pojemniku i ruszać nad wodę. Sprzęt do metody był już w aucie i czekał na użycie.
Nad wodą, na tempo, trzęsącymi się z rozgorączkowania rękami rozkładałem sprzęt – no niby coś tam łowiłem już w sezonie, ale…
Czytaj dalej….
Czasami łudzimy się że poradzimy sobie z wędkarskim nałogiem – jak że płonne są to nadzieje.
Niedzielny świt 19 kwietnia powoli rozświetlał mrok, a ja delikatnie wysuwałem się z ramion przytulonej do mnie małżonki.
Byłem wewnętrznie rozdarty. Jedna moja część wręcz wyła, by pojawić się nad wodą, a druga chciała leżeć i chłonąć ciepło oraz zapach tak bliskiej mi osoby.
Czytaj dalej….
Możesz myśleć, że jesteś gotowy, możesz na przygotowania poświęcić czas. Wszystko może popsuć szczegół widoczny pod mikroskopem.
Sobota, 18 kwietnia i eksplodująca wokół wiosna. Jak nie pojechać na ryby?
No jak?
Spojrzałem na małżonkę i ona już wiedziała. Na jej twarzy zobaczyłem pobłażliwy uśmiech, a lekkie skinienie głowy wyraziło aprobatę. Aprobatę na mały, trzygodzinny wypad na ryby.
Nowy sprzęt daje nowe możliwości daje również świeże spojrzenie na łowienie – budzi w nas małego chłopca.
Wielka chęć testów nowych feederów stale zajmowała moją głowę, zmęczenie jednak nakazało wyłączyć budzik. Przytuliłem się więc do małżonki i spałem dalej.
Mój organizm potrzebował regeneracji po weselu, na którym jeszcze kilka godzin wcześniej wywijałem na parkiecie.
Czytaj dalej….
Jesień to nie tylko cisza i refleksja nad wodą – to moment, kiedy wśród spokojnych brań może pojawić się ryba, która zmienia cały dzień.
26 października i minął kolejny miesiąc zanim miałem szansę pojawienia się nad wodą, skrzętnie ją wykorzystałem tym bardziej że przyroda wchodziła w stadium jesieni.
Pierwsze liście zmieniały już barwy spadały i zaczęły pływać po łowisku, tańcząc swój balet po powierzchni wody porywane podmuchami wiatru.
Czytaj dalej….
Czasem jedziesz nad wodę poukładać życie… a wracasz z jeszcze większą ilością pytań i jedną rybą, której nie udało się zatrzymać.
Pojawianie się na rybach w miesięcznych cyklach, czyniło mnie lekko smutnym.
Moje życie tradycyjnie prawie pozbawione czasu na własne przyjemności zaczęło mnie męczyć i rozpocząłem rozważania nad zmianą swojego statusu.
Czytaj dalej….
Wiosna dopiero się budziła, ale leszcze na Śródlesiu już pracowały pełną parą – wystarczyło trafić w rytm i pozwolić, żeby dzień sam się napisał.
Wiosna wspaniale eksplodowała jednak ciągle było czuć chłód zimy, słoneczko nie chciało wygrzać świata nie przeszkadzało to jednak zbytnio wegetacji i świat cudownie się zazielenił.
Świeżość młodych liści i traw zawsze wprowadza mnie we wspaniały nastrój. Zapragnąłem więc zanurzyć się w tą zieleń i poprzebywać choć kilka godzin wśród przyrody. 16 maja znalazłem czas by spędzić kilka fantastycznych godzin na ulubionym Śródlesiu, nie mogę ukryć że pojechałem tam specjalnie by spotkać się z populacją zamieszkujących je leszczy.
Czytaj dalej….
Obowiązki mogą zabrać czas, ale nie zabiorą potrzeby bycia nad wodą – a kiedy w końcu się tam pojawisz, wszystko wraca na swoje miejsce.
Obowiązki to słowo ostatnio coraz bardziej mnie prześladuje, coś co zżera mój czas, zajmuje moją głowę, człowiek ma charakter jaki ma i za punk honoru obiera sobie realizację obowiązków na najwyższym poziomie. Awansowanie w służbie i coraz szerszy zakres obowiązków i odpowiedzialności przekłada się na ilość wolnego czasu który przeznaczyć można na ryby. Musiałem czekać aż do 4 marca by wyrwać życiu kilka cennych chwil i oczyścić głowę nad wodą. Z przyjemnością pojawiłem się na wodzie którą dzięki przychylności włodarzy udało się przejąć pod nowo założone Stowarzyszenie Dąbrowski Karp.
Czytaj dalej….
